A carón do edificio Entre-rías, na rúa da ría de Ares, existía unha serventía que permitía o acceso á estrada da estación. Cando Promocións Lagares Álvarez  construíu un edificio colindante co anterior decidíu utilizar os terreos públicos do sendeiro para acadar maior volume de edificación. O resultado  pódese apreciar nas fotografías: convertíuse un camiño público nun paso subterráneo. Deste xeito dous edificios que deberían estar afastados por un corredor aberto, aparecen totalmente pegados un ao outro.

Os prexuizos para os veciños son evidentes. Os patios de luces quedaron afogados pola nova edificación e son facilmente accesibles dende o paso subterráneo que o construtor se encargou de elevar en altura. Un perigo para os transeuntes e para os propietarios das vivendas ás que se pode acceder facilmente.

En maio de 2006 tivo lugar unha demanda de conciliación na que os afcetados pedian o retranqueo da obra de Lagares. Ao final chegouse a un acordo polo que este promotor se comprometía a colocar unha reixa que aillase os patios así como pintar e reconstruír as zonas danadas polas obras.

O malestar dos veciños continua na actualidade pois o valado que se ía instalar descansa nun taller despois de varios anos. A razón é a falta de pago por parte do promotor. Un custo aproximado de 3000 euros, cantidade ridícula, parece inasumible para quen levantou o mamotreto de Caldagueiro.

Unha ilegalidade máis que pasou desapercibida para os servizos de vixiancia urbanística do Concello. Unha infracción máis dun promotor que fixo de Pontedeume un campo de operacións no que enriquecerse a base de cementar o campo. Compre exixir ao goberno local as medidas necesarias para obrigar a este impulsor urbanístico a respectar a legalidade e os acordos asinados. Compre abandonar a condescendencia da que se beneficiou no pasado a pesar do cúmulo de infraccións cometidas.

A construción que invade espazos públicos son legalmente punibles pola xustiza e o Concello, garante dos dereitos cidadáns, debería dar conta ao ministerio fiscal destes feitos.

Tamén n’A Opinión

A asociación AEMS Ríos con vida Galicia interpuxo unha denuncia penal ante a Fiscalía de Medio Ambiente e ante o Seprona da Garda Civil contra Endesa pola desecación do caudal do río Eume. O colectivo ecoloxista inclúe un informe pericial e un exame do anexo fotográfico e das probas obtidas polo Seprona de Pontedeume nos que asegura que se demostra que Endesa “superaría o límite do ilícito administrativo e que a súa conduta podería ser constitutiva de delito”.

AEMS Ríos con vida asegura que desde fai cincuenta anos a presa A Capela, propiedade da empresa eléctrica, “mantén seco” un tramo de 3,4 quilómetros do río Eume e sinala que, como consecuencia desta desecación, o hábitat fluvial deste río “truchero e salmonero” que se engloba nun espazo natural protexido como é o Parque Natural dás Fragas do Eume vese gravemente afectado e “supón a extinción de toda vida acuática”.

Os ecoloxistas afirman ademais que a desecación do río, que é un espazo protexido ao estar incluído na Rede Natura 2000 da Directiva de Hábitats da Unión Europea, xerou “unha gran alarma social”.

Desde Ríos con vida destácase que estes feitos “poderían ser constitutivos dun delito contra os recursos naturais do Código Penal” e sinala unha serie de leis que Endesa pode estar infrinxindo, como a Lei de Augas; o Regulamento de Dominio Público Hidráulico; a Lei de Pesca Fluvial en Galicia; a Lei de Patrimonio Natural e Biodiversidade ou a Lei de Conservación da Natureza.

Por todo iso, o colectivo reclama á Fiscalía que adopte as medidas cautelares oportunas para a “identificación, investigación e declaración do presidente, director técnico e executor das operacións da presa de Endesa”. Ademais esixe que se investigue a legalidade das licenzas e concesións outorgadas polo Concello das Pontes, a Consellería de Medio Ambiente e Augas de Galicia.

Ríos con vida esixe tamén na súa denuncia que se proceda á suspensión inmediata das operacións de explotación hidroeléctrica e ao precintado das turbinas e maquinaria, co obxectivo de recuperar o bo estado ambiental da conca e que se declare a caducidade das concesións.

Para rematar, esixe a implicación da Administración galega e, no caso de que isto non se produza, que se lle advirta da posible infracción penal na súa versión de “comisión por omisión La Opinión

Outra das cousas sorprendentes desta PXOM é a aparición dunha clase de suelo urbano denominado EDIFICACIÓN EXTENSIVA U5, según Consultora Galega, “comprende esta ordenanza as zonas de maior esponxamento da vila e dos núcleos urbanos que se dá, básicamente, o uso de vivenda unifamiliar, exenta ou adosada, sobre do viario de relación existente”.

Resulta que Consultora Galega se saca da manga unha nova acepción a solo urbano consolidado que para nada ten que ver coa Lei de Ordenación Urbanística de Galicia, resulta que según o art. 11 será solo urbano si:

“Los planes generales clasificarán como suelo urbano, incluyéndolos en la delimitación que a tal efecto establezcan, los terrenos que estén integrados en la malla urbana existente siempre que reúnan alguno de los siguientes requisitos:

a) Que cuenten con acceso rodado público y con los servicios de abastecimiento de agua, evacuación de aguas residuales y suministro de energía eléctrica, proporcionados mediante las correspondientes redes públicas con características adecuadas para servir a la edificación existente y a la permitida por el planeamiento.

A estos efectos, los servicios construidos para la conexión de un sector de suelo urbanizable, las vías perimetrales de los núcleos urbanos, las vías de comunicación entre núcleos, las carreteras y las vías de la concentración parcelaria no servirán de soporte para la clasificación como urbanos de los terrenos adyacentes, salvo cuando estén integrados en la malla urbana.

b) Que, aun careciendo de algunos de los servicios citados en al apartado anterior, estén comprendidos en áreas ocupadas por la edificación, al menos en las dos terceras partes de los espacios aptos para ella, según la ordenación que el plan general establezca.

2. A los efectos de la presente Ley se consideran incluidos en la malla urbana los terrenos de los núcleos de población que dispongan de una urbanización básica constituida por unas vías perimetrales y unas redes de servicios de las que puedan servirse los terrenos y que éstos, por su situación, no estén desligados del entramado urbanístico ya existente”.

Segundo a imaxe superior as zonas marcadas en Bermello son los 258.839 m² que se clasifican como urbano consolidado U5, iso só na contorna de Pontedeume, é dicir zonas onde directamente  poderase construir unha vivenda unifamiliar cada 350 m².Segundo se ve na imaxe se trátanse directamente de solos rústicos onde nalgunha zona existen vivendas autorizadas ou ilegais concedidas antes da lei do 2002 que prohibiu claramente a construcción no solo rústico. Son zonas sin urbanización algunha, servizos, e accesos mais que no mellor dos casos de “estradas” que evidentemente non son rúas. Claramente non cumpren nigunha das condicións da lei para tal clasificación, ao contrario, están dentro das que a lei descarta como válidas para avalar a clasificación.

O mais curioso é que na mesma ordenanza indica: “Con carácter xeral, a introducción nunha parcela de vivendas adosadas en numero superior a 3 implica a dotación dun vial de servizo para acceso ás mesmas, e situado a maiores por detrás da aliñación do vial principal co obxeto de non obstaculizar o tránsito rodado no vial ao que dan fronte”.

Un non pode menos que alucinar co traballo feito por Consultora Galega, o que pretende directamente neste U5 é clasificar como urbanos consolidados 238.000 m² (5 veces a superficie da zona delimitada como Casco Histórico) de solo rústico onde se poidan conceder indiscriminadamente licenzas de vivendas unifamiliais como se facía previamente á entrada da LOUGPMR, abrir camiños sin control no rústico, coa diferencia que antes obrigaban a 2000 m² para edificar e agora se reduce a 350 m², prácticamente como se fose un núcleo rural. Se trata dunha ocupación indiscriminada e insostible do solo sen desenvolvemento urbanístico axustado á lei, sen reparto de cargas nin beneficios, planificación programada e ordenada, sen urbanización, en fin unha ocupación caótica e indiscriminada en solo rústico de valor agropecuario ou paisaxístico con modelos alleos a forma tradicional de asentamento, nin urbano nin rural. Básase na implantación de modelos insostibles de ocupación dispersa sen urbanización previa algo totalmente prohibido dende a entrada da LOUGPMR e ademais ilegais dacordo coa lei. Resumindo urbanización de chalecitos tipo Fadesa pero sin Plan Parcial, ¡olé!.

En todo caso estos ámbitos deberían ser clasificados como solo urbanizable, é ser desenvolvidos cos respectivos plans parciais e plans de urbanización para convertir estas leiras en solares, así proceder a unha reparcelación, costear e executar á urbanización con rúas, beirarrúas, acometida de auga, electricidade, alcantarillado, iluminación. Pero a Xunta, no informe previo do ano 2006, xa cuestionaba a aparición de tales zonas urbanizables por non xustificadas co crecemento poboacional.

O mais alucinante é que a maioria destes terreos como son os contidos na estrada de O Barro a Breamo deberían ser clasificados directamente como rústicos de protección paisaxística según á LOUGPMR, pero para Consultora son urbanos consolidados. Paradóxico.

Que mais podemos decir deste PXOM?  Unha vez máis, un desastre.

O novo Plan de Ordenación do Litoral (POL) que se agarda entre en funcionamento o vindeiro ano traerá moitas complicacións aos concellos galegos. En primeiro  lugar terá unha repercusión sobre os seus plans de urbanismo que terán que ser adaptados á nova normativa. No caso de Pontedeume a situación pode ser máis grave se o PXOM non é aprobado antes da entrada en vigor do POL.  En calquera caso deberá someterse aos ditados da Xunta en materia do litoral.

Pero a maior polémica centrarase na catalogación que o POL fai de determinados núcleos rurais enclavados dentro da zona de protección costeira. Sabido é que moitos destes núcleos tradicionais quedan fóra de ordenación pola aplicación da lei de costas de 1988. A Xunta de Galiza tentou protexer estas zonas mediante unha unha enmenda á Lei da Vivenda pero o goberno central desetimou esta pretensión do bipartito e o Tribunal Constitucional deixou sen efecto a norma galega.

Agora é o goberno de Feijóo o que busca os mesmos obxectivos co POL. Se ben pode descutirse a necesidade de preservar certos núcleos tradicionais asentados en primeira liña de costa, máis difícil é conxugalo coa pretensión de que tales núcleos poidan ser ampliados con novas construcións. Porque en definitiva o que busca o goberno galego é unha maior permisividade á hora de construír no litoral. E nada mellor que disfrazar a lei cun manto de protección que agocha a demanda de certos construtores ávidos de cementar a costa galega. O mesmo goberno  anuncia que ás localidades incluídas no POL a Xunta permitiralles tanto a rehabilitación das vivendas xa existentes como a construción de novos desenvolvementos urbanísticos.

Pontedeume non se escapa a esta voráxine construtora. O lugar do Portiño en Centroña será un deses núcleos “favorecidos” pola nova lei. Ninguén pode cuestionar a necesidade de preservar as edificacions que conforman os núcleos rurais. Pero protexer non é sinónimo de ampliar, máis ben ao contrario. As novas construcións. lonxe de protexer o patrimonio demostraron ser o seu maior predador.

Por último, lembrar que o BNG presentou unha proposta no parlamento español para que os núcleos galegos  incluídos no dominio público marítimo-terrestre pasen a ser considerados como chan urbano e así quedar excluidos da prohibición de levantar novas edificacións. Esta iniciativa, similar á agora recollida no POL, foi duramnente contestada polos grupos ecoloxistas WWF, Greenpeace, Ecoloxistas en Acción e SEO/BirdLife. Consideran estes grupos medioambientalistas que iso permitiría “a desprotección do litoral e a súa privatización”

(Gráfico extraido do xornal La Opinión)

Hai uns dís o xornal La Opinión recollía unhas declaracións do goberno local nas que se indicaba que a poboación de Pontedeume estaba a crecer: A poboación do Concello de Pontedeume aumentou en 2009 en máis de 250 persoas, concretamente en 260, segundo informa o Goberno local. Así, a vila dos Andrade roza agora os 9.000 habitantes, tras un incremento poboacional considerable se se compara co sufrido no ano 2008, cando unicamente incrementou a súa poboación en 16 habitantes.

O Instituto Nacional de Estatística vén de publicar os últimos datos coñecidos da poboación eumesa e correspóndense á data do 1 de xaneiro do 2009. Comparando as cifras dos últimos anos vese como a poboación do noso concello segue a descender. Estas son as cifras oficiais do INE:

Ano 2004: 8694 habitantes

Ano 2005: 8663 habitantes

Ano 2006: 8619 habitantes

Ano 2007: 8635 habitantes

Ano 2008: 8561 habitantes

Ano 2009: 8457 habitantes

O por que das falsedades do goberno pode ser a pretensión de xustificar o aumento de solo urbanizábel que contempla o PXOM. Dende esta mesma páxina xa informábamos que os datos manexados por Consultora Galega estaban manipulados. Agora é o Concello o que quere facernos crer que Pontedeume precisa máis vivendas por que a familia eumesa creceu. O que non parecen saber os nosos rexedores é que as cifras teñen un valor universal do que é imposíbel subtraerse.

As pancartas volven adornar a parroquia de Andrade, no municipio de Pontedeume. Vecinos afectados pola recualificación do chan no que se atopa a empresa de artes gráficas Einsa non queren caer no esquecemento e recordan “a gran inxustiza” á que serán sometidos no caso de que esta recualificación leve finalmente a cabo en diversos carteis nos que denuncian a situación e reclaman a responsabilidade do Goberno galego.

A intención de Einsa co cambio de cualificación do terreo é legalizar a súa situación, xa que a segunda nave que a empresa instalou na parroquia, no ano 2001, carece da preceptiva autorización da Xunta.

Esta recualificación inclúese no Plan Xeral de Ordenación Municipal que foi aprobado pola Corporación local de forma inicial e que se atopa en período de exposición pública.

Aínda que nun primeiro momento foron preto de 16 os veciños afectados pola ampliación de Einsa, na actualidade poucos son os que non accederon a vender os seus terreos. Unha das que non pensa ceder é María Díaz, a responsable das pancartas, que desde fai anos loita por conservar as súas propiedades. La Opinión

Unha sentenza que clarifica unha das controversias máis frecuentes en Pontedeume

Unha das polémicas máis recorrentes no noso concello é a relativa á cualificación do solo. En distintas ocasións os concellos enfróntanse á Xunta e discrepan sobre a legalidade de certas construcións. O caso que mellor ilustra esta discusión é o chamado mamotreto de Caldagueiro. Como xa publicamos noutras ocasións a Xunta de Galiza mandou paralizar as obras de Lagares (sen que o Concello e promotor se desen por enteirados) por considerar que o solo no que se asentaban non era urbano. E argumentaba esta resolución no feito de que os terreos non reunían os requisitos que a lei exixe para ser considerados chan urbano consolidado. “As normas subsidiarias de Pontedeume, fai 18 anos, clasificaron como urbano chan que aínda agora carece dunha urbanización básica para ser considerado como tal [...].

Unha recente sentenza do Tribunal Supremo, sobre un recurso presentado tamén en Pontedeume, avala as teses da Xunta que nega o carácter de urbano ao chan que non dispón das mínimas condicións para ser considerado tal: abastecemento, saneamento, dotacións,urbanización, etc

Unha familia eumesa pretendía que o deslinde do Ministerio de Medio Ambiente non afectase á súa vivenda de Andahío. Alegábase que a propiedade estaba en zona urbana e polo tanto o deslinde só podía entenderse dentro dos 20 metros da liña de costa. O Concello de Pontedeume, como non, tomaba partido polos propietarios das casas construídas na zona e presentou un escrito no que postulaba o carácter urbano das zonas en que se atopan os terreos en litixio. Non foi dabondo para o Supremo que, ao igual que a Xunta, declara o carácter non urbano do chan e polo tanto o Estado é o titular dos terreos que quedan dentro do dominio público marítimo terrestre.

O caso de Caldagueiro é dobremente escandaloso pola negativa do construtor a acatar as leis e pola condescendencia do goberno local incapaz de ordenar a paralización efectiva das obras. Dende Fusquenlla sempre exiximos un respecto absoluto pola legalidade e deploramos que o Concello de Pontedeume non trasladase aos tribunais a controversia sobre a legalidade ou non da devandita obra. Quizais unha solución xudicial no seu debido momento sería menos lesiva para os inquilinos das vivendas que están expostos a verse desaloxados destas por unha sentenza similar á de Andahío.

O delegado territorial de medio Ambiente anunciou que o proxecto da mina de andalucita foi retomado pola empresa Picobello Andalucita de capital sudafricano.

O Pico Vello, é un lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes, colindante coas Fragas do Eume, onde unha empresa mineira de capital anglo-sudafricano co nome Picobello Andalucita SL, pretende a explotación, durante 54 anos, dun xacemento de andalucita que está no subsolo da zona. Lugar de grande biodiversidade e un incalculábel valor natural e ecolóxico, onde nace, entre outras, unha das fontes do Río Belelle, hai un bosque de especies autóctonas e outras riquezas naturais dun valor que non ten prezo.

Segundo publica hoxe o xornal La Opinión, os propietarios de Picobello Andalucita, con capital británico e surafricano, modificaron o proxecto e xa non afectará ao parque natural das Fragas do Eume. O pasado mércores, a televisión das Pontes preguntou ao conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, en que fase atópase o proxecto e sobre as novas conversacións, pero o responsable autonómico asegurou descoñecer o tema. Foi o delegado territorial Diego Calvo o que confirmou que as negociacións están en marcha e que van por bo camiño.

Co anterior  goberno da Xunta os propietarios non foron capaces de obter os permisos necesarios para a  explotación do mineral. O impacto que causaría nas inmediacións das fragas do Eume e no mesmo parque natural eran motivo máis que suficiente para desbotar a idea. hai que lembrar que de materializarse a explotación o río Belelle estaría condenado á súa desaparición.

Balcóns, cornixas, ménsulas e demáis voladizos do núcleo histórico de Pontedeume manteñen un precario equilibrio sobre as nosas cabezas. Nunha metáfora da propia ruína que está a sufrir a vila, a caída destes elementos supón, ademáis da perda patrimonial, un perigo para a seguridade de veciños e traseúntes que esixe a inmediata actuación das autoridades municipais, aparentemente descoñecedoras das responsabilidades que poden contraer no caso de producirse desperfectos ou danos persoais.

A inexistencia de valados de protección ou sinais de advertencia é proba desa despreocupación. E a imaxinación suple en moitos casos a falta de medios para garantir a estabilidade das estructuras.

Desde este colectivo insistimos na necesidade de tomar as medidas oportunas para garantir, en primeiro lugar a seguridade das persoas e, en segundo, a debida protección que merece o noso patrimonio, sen esperar por máis tempo ás decisións que sobre a rehabilitación do casco histórico poida tomar nun futuro a Consellería de Cultura.

Endesa asegura estar autorizada para secar o Eume

 “Todo aproveitamento dun río leva unha perturbación”, xustifica

 O inmenso lago artificial das Pontes está xa á metade da súa capacidade. A auga desviada do río Eume ha sumergdo en ano e medio parte do oco aberto durante décadas pola mina de lignito e alcanza profundidades de 150 metros. Endesa, que explota a central, estima que completará o enchido a finais do 2011. Os ecoloxistas defenden que o proxecto é unha sentenza de morte para o Eume, un río que, desde 1960, permanece seco ao longo de 3,4 quilómetros polo caudal desviado para mover as turbinas de Endesa.

A empresa asegurou onte que está autorizada polo contrato de concesión, que data de 1953.Endesa, o xigante eléctrico que explota o río Eume e mantén completamente seco un tramo de 3,4 quilómetros desde fai medio século, defendeu onte que todas as súas accións axústanse escrupulosamente á lei. En cuestión de segundos, a Xunta corrixiu á eléctrica en presenza dos seus directivos. Aínda que de forma confusa, admitiu que a compañía incumpriu a lei desecando ilegalmente un tramo do río Eume para mover as turbinas dunha das súas dúas centrais hidroeléctricas.

 A Xunta afirma que a concesión non obriga a manter un caudal ecolóxico 

Durante unha visita onte ao lago artificial das Pontes, o director xeral de Endesa para España e Portugal, José Bogas, asegurou que “todo aproveitamento dun río leva unha perturbación” e defendeu que a empresa limítase a espremer “o que está autorizado”. Ao seu lado, o conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, recordou que na concesión a Endesa por 99 anos, que data de 1953, non se recollía a necesidade de manter un caudal ecolóxico. No entanto, Hernández terminou por corrixir timidamente ao directivo ao recordar que, efectivamente, a Lei de Pesca Fluvial de Galicia establece medidas de conservación para os ríos cun caudal ecolóxico.  

A entidade ecoloxista Ríos con Vida denunciou ante o Seprona que un tramo deste caudaloso río que rega o Parque Natural das Fragas do Eume permanece completamente seco desde 1960. Polos 3.400 metros que separan o encoro da Capela e a minicentral hidroeléctrica do Eume apenas corre un fío de auga, a pesar de que lei esixe manter permanentemente un caudal que equivale ao 10% da media anual do río.

 O conselleiro apuntou que existe un problema nos desaugadoiros do fondo do pantano da Capela, que estudan os técnicos para achar unha solución que se axuste á legalidade. Pedro Brufao, presidente de Rios con Vida, asegura que o fondo da presa acumula 27 metros de lodos contaminados, xa que as súas comportas están seladas desde fai décadas.

Este catedrático de Dereito responsabiliza a Endesa dun presunto delito de captación abusiva de augas castigado no Código Penal, e acusa ao Goberno galego de mirar para outro lado durante moitos anos. O conselleiro, que onte tamén admitiu un atraso “dalgunhas semanas” na execución do último tramo da autovía AG 64 entre Ferrol e Vilalba, que debía abrirse ao tráfico este mes, concentrou os seus esforzos en eloxiar o proxecto do lago artificial de Endesa, que definiu como un “fito ambiental” para rexenerar o oco da mina pontesa.

En pouco máis de ano e medio, o lago xa roza o 50% da súa capacidade. A compañía prevé completar o enchido das 865 hectáreas con 547.000 millóns de litros de auga cara a finais do 2011. Esta lagoa artificial, cuxa superficie duplica ao encoro de Cecebre, contará con praia e un observatorio de aves. 

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Endesa/asegura/estar/autorizada/secar/Eume/elpepiautgal/20100114elpgal_3/Tes?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter