O pasado 3 de xuño o alcalde de Pontedeume anunciaba na páxina web do PP que o PXOM chegaría ao Concello no prazo de sete días. Pero o certo é que ninguén sabe nada do proxecto urbanístico. Non é a primeira vez que dende o Concello se burlan dos cidadáns eumeses e posiblemente non será a última. Xa pasaron máis de dous anos dende que a Consellaría de Política Territorial devolveu o borrador do PXOM ao Concello de Pontedeume para facer as oportunas correccións como condición para a súa aprobación definitiva. Dende aquela innumerables veces díxose que o plan de urbanismo estaba a piques de ser rematado. En decembro pasado o concelleiro de urbanismo asegurou a Fusquenlla que só faltaba o informe favorable da Secretaria do Concello. Posteriores intervencións dos representantes do goberno local xustificaban a demora polas “sucesivas correccións” que se estaban efectuando sobre o proxecto.
Isto que o alcalde chama correccións non é outra cousa que adaptacións do plan aos intereses de promotores que procuran a urbanización de terreos que a antiga Consellaría de Política Territorial consideraba non urbanizables. O PXOM que a empresa redactora tiña que ter presentado hai 3 anos non acaba de ver a luz. As modificacións que deberían incorporarse ao borrador inicial dilátanse intencionadamente no tempo.
E a razón é conseguir un plan que recalifique moitas das propiedades que ultimamente están a mercar destacados promotores da comarca, así como os terreos nos que se asenta a empresa Einsa. Un plan de urbanismo feito á medida dos especuladores que non ten en conta as verdadeiras necesidades do concello de Pontedeume. Un plan que prioriza os intereses privados sobre o ben público.
Desatender as recomendacións da Xunta de Galiza á hora de elaborar o PXOM, adiar a presentación deste e favorecer operacións especulativas, é motivo dunha investigación dirixida polo Valedor do Pobo a instancias de Fusquenlla. Unha práctica habitual moi estendida en numerosos concellos durante os últimos anos que instituciòns independentes non dubidan en cualificar de corrupción.
O PXOM é un instrumento que ten unha finalidade moi ampla, algo que repercute sobre a meirande parte dunha poboación. É unha forma de ordenar o espazo que compartimos e no que nos vemos obrigados a vivir. Afecta pois moi directamente á nosa calidade de vida e tamén repercute sobre a economía da comunidade á que vai dirixido. Por iso os planeamentos urbanísticos deben atender ás necesidades que os núcleos de poboación padecen por mor do seu crecemento natural.
Este servizo público do PXOM é desdeñado polo alcalde eumés que opta por adaptar a normativa urbanística a fins alleos aos da comunidade, favorecendo os intereses dun sector minoritario pero con poderosas influenzas. Alterar o verdadeiro fin dun plan de urbanismo fai do Concello de Pontedeume un calco das peores  corporacións: aquelas que convertiron as súas vilas en nefastos exemplos de corrupción. Pontedeume perde a oportunidade de rachar co seu pasado caciquil e segue sendo o concello que acolle con xenerosidade a promotores-predadores, e sempre coa condescendencia de certos políticos locais.
Non caben máis escusas para xustificar o que non é máis que o secuestro dun ben común por parte dun pequeno sector propenso ao lucro fácil. Unha élite que propiciou os maiores desastres económicos neste país e que desposuíu ás vilas galegas da súa idiosincrasia. Hoxe esixímoslle con vehemencia ao goberno local que cumpra o seus compromisos coa veciñanza eumesa.

Máis información en La Opinión

O Xulgado do Contencioso da Coruña, en concreto a sala número 3, desestimou o recurso presentado contra a orde de derriba que pende sobre dous chalés situados na zona de Nogueirosa. No entanto, esta primeira decisión xudicial refírese a unha soa das dúas vivendas unifamiliares afectadas, aínda que desde o Concello de Pontedeume considérase probable que en cuestión de días podería chegar a segunda.

Esta resolución dará como resultado a demolición dun chalé construído de forma ilegal, tendo en conta que a realización da obra amparouse nun acordo da comisión de Goberno cando, e dada a localización da leira, terían que pasar polo pleno. En senllos autos xudiciais, comunidados ao Concello a principios de decembro, como se recordará, o contencioso administrativo outorgaba un prazo de tres meses á administración local para proceder á demolición das edificacións. En concreto, o límite fixado era o día 1 do pasado mes de febreiro. Só o recurso que agora foi rexeitado aprazou unha decisión xudicial que se ampara en sentenzas firmes que se remontan ao ano 2005.

Cabe apuntar, por outra banda, que un dos propietarios afectados demanda do Concello eumés unha compensación económica de 400.000 euros polo que agora parece que será inevitable, a derriba da vivenda. Diario de Ferrol

Hoxe o medio de (des)información La Voz de Galicia publica unha escueta referencia sobre o aparcadoiro do instituto eumés que a pesar do seu tamaño está chea de incorreccións. Titula este diario que o IES Fraga do Eume decide hoxe se acepta a cesión do campo de fútbol como aparcadoiro. Isto é totalmente falso pois os órganos  colexiados deste centro xa se pronunciaron no seu momento en contra da cesión. Hoxe só está prevista unha reunión do Consello Escolar na que nin siquera figura na orde do día descusión algunha sobre este punto. Tamén se informa que nesta reunión vaise valorar o convenio enviado pola Xunta. Outra mentira porque a Xunta non comunicou á comunidade escolar ningunha decisión tomada referente á cesión do campo de deportes.

O que non sabemos é se as palabras de Torrente, “non queremos facer nada que vaia en contra do colexio”, adoecen do mesmo defecto que o resto dos comentarios da Voz de Galicia.

Torrente afirma que pode existir un “delito urbanístico” pola concesión, por parte do anterior alcalde, de permisos para construír vivendas en chan rústico protexido

O Xulgado de Primeira Instancia e Instrución Número 2 de Betanzos solicitou información ao Concello de Pontedeume para investigar quen autorizou as licenzas concedidas para construír dous chalés en Nogueirosa, en chan rústico de protección de Costas. Así o asegura o actual alcalde, Gabriel Torrente, nun comunicado enviado onte no que subliña a súa “preocupación” polo feito de que poida “confirmarse que se trata dun delito urbanístico” labor, supostamente, pola comisión de Goberno vixente en 2001 e 2002.

Gabriel Torrente advirte de que chegará ata “as últimas consecuencias sen descartar ningún tipo de acto para salvagardar os intereses do Concello”.

Este trámite ten como orixe a concesión de licenzas para construír oito chalés nunha zona de chan rústico de protección de Costas que outorgou a comisión de Goberno presidida en 2001 polo socialista Belarmino Freire.

Esta concesión de licenzas en chan rústico foi denunciada ante o xulgado pola Xunta e está sendo investigada unha por unha de forma individual. O fiscal denunciou o ano pasado a Belarmino Freire e ao resto da comisión de Goberno por un dos chalés, que xa foi derrubado e polo que se presentou unha reclamación de indemnización ante o Concello este mesmo mes.

O xuíz neste caso eximiu de responsabilidade a Belarmino e ao resto: o nacionalista Manuel Rei e os socialistas Manuel Allegue e Agustín Vilariño.

En setembro de 2007 o xulgado xa anulara as licenzas de obra doutros dous chalés. Ata o momento xa se derrubaron tres. Agora o xulgado investiga a concesión de licenzas a outros dous chalés do grupo de oito que se construíu nesta zona e pediu ao actual grupo de Goberno que informe dos nomes dos integrantes da comisión que outorgou as licenzas para iniciar o proceso.

Informes

O rexedor eumés explica no seu comunicado que as licenzas concedéronse nunha zona na que tanto a segregación e agrupación de leiras como a construción de vivendas estaba “terminantemente prohibida por lei”. Afirma que que o seguinte paso será “anular a licenza e proceder á demolición da obra tal e como xa ocorreu con outras tres anteriores”.

Gabriel Torrente destaca que as licenzas concedéronse “a pesar de contar cos informes desfavorables da secretaria municipal”, quen advertiu de que non era legal o que se quería aprobar. La Opinión

Por outra parte, Diario de Ferrol informaba hai uns dáis de que un afectado pola orde de derribo solici6taba ao Concello unha indemnización de 400.000 euros.

O alcalde eumés, o popular Gabriel Torrente, di que un recurso presentado no principio do ano polo Concello a unha sentenza xudicial é, a día de hoxe, o único que actualmente xoga a favor do Concello no sentido de demorar a execución dunha derriba que pesa sobre as tres vivendas unifamiliares que, co tempo, quedou demostrado que son ilegais.

A irregularidade parte, como se recordará, da execución da obra en base a un acordo de Goberno local, o que agora pasou a denominarse Xunta de Goberno Local, cando se trataba de chan rústico e, ademais, estaba afectado pola Lei de Costas. É precisamente nestes aspectos nos que agora se basea o dono dunha das propiedades para reclamar das arcas municipais unha recompensa económica por pasar por alto matices urbanísticos que tiveron tan traumáticas consecuencias, sobre todo económicas.

O alcalde, á marxe de matizar que a mala praxe hai que situala no último mandato socialista á fronte da institución municipal, tamén pon de manifesto a súa intención de “chegar ata as últimas consecuencias, sen descartar ningún tipo de acto, para salvagardar os intereses do Concello”. Neste sentido, recalca que tamén é labor do alcalde “esixir explicacións de por que se concedeu unha licenza sen ter uns informes que avalasen devandita construción” e apunta que ao final serán os veciños os que teñan que pagar a irresponsabilidade dos anteriores mandatarios.

Por outra banda, Torrente anuncia que ten intención de “estudar toda a cadea de responsabilidades desde o momento da concesión das licenzas” e que, á marxe disto, tamén adianta que solicitará informes de Secretaría, Intervención e Urbanismo para que analicen os expedientes e coñecer así o alcance económico exacto da reclamación.

No mesmo xornal infórmase que desde o goberno actual xa se apunta que, ademais do anterior rexedor municipal, Belarmino Freire, formaban parte da citada comisión tanto o actual portavoz socialista, Agustín Vilariño, como o da formación frontista, Manuel Reo.

O asunto utilízase politicamente desde o momento no que o alcalde “popular” Gabriel Torrente laméntase de que “os grupos da oposición preocúpense de intoxicar e dificultar a xestión do grupo de goberno, cando, visto o que fixeron, deberían pagar do seu propio peto ou, como mínimo pedir perdón aos eumeses e retirarse da vilda política”.

Trátase, por conseguinte, dunha velada resposta de Torrente ante a petición unánime da oposición de que abandone o seu posto.

Iso é o que se deduce despois de ver como se segue construíndo en zonas rurais. A actual lei do solo impide construír en terreos cualificados como rústicos. Ademais a lei de protección do litoral tamén prohibe as construcións a menos de 500 m. da costa. En Pontedeume ámbalas dúas leis están vixentes pero certos promotores parecen descoñecelo, outro tanto do que lle pasa ao goberno local.

En Boebre e Centroña aparecen obras a menos de 500 m. do litoral e en terreos rústicos nos que non se pode edificar nin un simple chamizo. Mentres algúns cidadáns están á espera de que se aprobe o PXOM para poder levantar as súas vivendas, outros deciden adiantarse e, como se as leis non fosen feitas para eles, ousan construír naqueles espazos que están a salvo, ou deberían, da voráxine do cemento.

Algunha desas casas está sendo construída na actualidade cando seguen vixentes as leis antes citadas. Outras son construcións recentes, algunhas de xente moi influínte. Se antes podíase sospeitar do aparellador municipal como o técnico que informaba das licenzas que logo aprobaba o alcalde (lembremos aquel “outórgase licenza para a execución das obras a emprazar en solo de protección costeira”), agora hai que buscar aos novos responsables destes atropellos nos despachos do Concello. Non poden alegar descoñecemento cando unha casa se constrúe á vista de todo o mundo.

Cremos que a lei debe ser escrupùlosamente respectada por todos os cidadáns e que o goberno local debe asegurar este respecto, denunciando ante os organismos correspondentes todo abuso urbanístico que se estea a cometer en Pontedeume. O pasado luns foi derruída unha casa construída en Centroña que non contaba cos permisos necesarios. A fotografía da esquerda dá fe da nova paisaxe despois da demolición. Este celo en facer valer a legalidade debe estenderse a todas as obras independentemente de quen sexan os propietarios.

Hoxe máis que nunca faise necesario aprobar canto antes o plan de urbanismo que debe ordenar o territorio eumés para evitar o caos ao que nos teñen condenados certos promotores e políticos irresponsables. Non só o casco histórico está deteriorándose progresivamente senón que os núcleos rurais, cada vez máis abandonados, están sufrindo os efectos da nula atención que a administración local lles presta. Ademais, paraxes que a lei protexe polas súas características únicas dende o punto de vista paisaxístico, son arrasados pola cobiza de certos promotores.

Incluído no catálogo de árbores senlleiras de Galicia, o metrosidero do Xardín de Lombardero é un dos exemplares máis antigos de Galicia. O nome alude á dureza da súa madeira, por iso é tamén coñecido como árbore de ferro. Outro do seus nomes, árbore das bruxas, alude ás raíces aéreas que cubren parte do tronco e as pólas, como unha cabeleira ou os rabos da vasoira dunha bruxa. Pero o seu nome orixinal, en lingua maorí, é  Pohutukawa. 

Orixinario de Nova Zelandia, de ahí foi traído polos británicos a Europa. Un dos primeiros exemplares da Península, o famoso metrosidero do Xardín da Polícia de Coruña, debeu chegar durante as guerras napoleónicas, posiblemente introducido polos soldados británicos que combatían contra o francés na Guerra da Independencia. 

A contemplación da espectacular floración da árbore durante esta estación convírtese nunha das visitas obrigadas para aqueles que recalan na vila.

A Consellaría de Educación, en contra da opinión do Claustro e do Consello Escolar, decide outorgar permiso para facer do campo de deportes un aparcadoiro

O delegado territorial de Educación selou un acordo co alcalde de Pontedeume para conceder ao Concello a potestade de convertir o campo de deportes do IES Fraga do Eume nun aparcadoiro de automóbiles durante o período estival. Nunha clara decisión política, o delegado territorial Diego Calvo apostilou que “Se hai un concello ao que lle veu ben o cambio de Goberno na Xunta, ese é Pontedeume”.

Despois de varias semanas nas que se cruzaron posturas a favor e en contra desta medida, o delegado territorial optou pola medida máis lesiva para os intereses da xuventude eumesa, contradecíndose de anteriores manifestacións nas que declaraba que se acataría a decisión do Consello Escolar.

A utilización do campo como aparcadoiro vulnera un anterior acordo da Consellaría de Educación con Portos de Galiza polo cal este cedía ao ente educativo o uso dos terreos para finalidades deportivas do instituto eumés. Ás consecuencias xa denunciadas de que se privaba aos rapaces dun lugar de entrenamento e lecer e de que o campo non estaría en condicións de ser utilizado en óptimas condicións ao comezo do curso escolar, hai que engadir agora o feito de que as autoridades educativas conculcan a legalidade impunemente. Díficil crer nas promesas de que o campo vai ser restituído ás condicións iniciais cando se conculcan acordos anteriores.

Fusquenlla denunciou que detrás desta maniobra do alcalde agóchase a verdaeira intención de “independizar” o campo de deportes e adicalo aos usos que o Concello estime conveniente. Torrente  xa apuntou a posibilidade de facer un aparcadoiro subterráneo.

Máis información en La Opinión

Norrebrogade, a avenida principal de Copenhague, unha cidade de case medio millón de habitantes, está pechada  ao tráfico de  vehículos. A súa alcaldesa defende a medida apelando a argumentos económicos: “nun mundo globalizado é cada vez máis importante para a cidade atraer residentes, investimentos, eventos e turistas, e para iso Copenhague continúa a ofrecer calidade de vida e oportunidades, ben como un ambiente seguro e saudábel para todos os que quixeren aquí morar.                                                                                                                                          

No ano 2007 as dúas vilas galegas que más visitantes acolleron foron Compostela e Pontevedra. Ambas comparten unha visión semellante en canto á protección dos seus valores monumentais, o cal as fai especialmente atractivas ao turismo cultural. No caso de Pontevedra, houbo unha teimosía irreductible por parte dos comerciantes e hosteleiros ao plan de peatonalización diseñado polo Concello. Hoxe non teñen máis remedio que recoñecer que a peatonalización deu un pulo a un sector alicaído que veu na peatonalización a reabilitación dunha fabulosa área de comercio, servizos e lecer. Cara ahí debería encamiñarse o pequeno comercio das nosas vilas.

Por outra banda, a peatonalización das áreas centrais nas vilas demostra un feito que moitos néganse a ver. A apertura do tráfico cara o centro reduce a accesibilidade e a movilidade a medida que aumenta o número de vehículos que transitan polo mesmo.

Dito doutro xeito, o problema desta vila non é tanto a inexistencia de aparcadoiros como a excesiva densidade do tráfico. Ao aumentar o número de prazas ampríase a expectativa de estacionar no centro, co conseguinte colapso circulatorio.

Se a iso lle engadimos o feito de que Pontedeume estea declarada conxunto histórico-artístico -maila que lle pese a algúns-, ese espazo central queda cinguido polos vehículos e aparcadoiros, orixinando un tránsito contínuo que dificulta o paseo e as compras.

O noso modelo de desenvolvemento non pode ter como referencia as grandes áreas comerciais das periferias das grandes urbes. Hai un selo de calidade asociado á vida das pequenas vilas. Ben comunicadas coa rede urbana comarcal, localidades como Pontedeume poden ofrecer modo de vida máis pausado e humano, e o movemento das Cittásolw, as cidades lentas, (http://sospontedeume.com/12-06.html), rede á que pertencen vilas como Lekeito, Munguia, Rubielos de Mora ou Begur, quizáis fose un bo exemplo a seguir.

As medidas de eliminación da contaminación bacteriolóxica non funcionan na depuradora de Pontedeume

A Xunta de Galiza recoñece o estado lamentábel das rías galegas. Nos últimos catro anos os estudos microbiolóxicos demostran que a situación empeorou na meirande parte das rías. E entre elas, a de Pontedeume. En 12 das 19 rías non se cumpre a directiva europea de tratamento de augas residuais e industriais.

Segundo a Consellaría de Medio Ambiente a orixe destes puntos é, sobre todo, municipal. Algúns dos motivos que provocan os verquidos son a existencia de augas residuais urbanas sen depurar que rematan en dominio público por deficiencias nas redes de saneamento, verteduras puntuais de alivios das devanditas redes, conexións erróneas en redes separativas e carencia de sistemas de saneamento ou de depuración.

A Dirección Xeral de Recursos Mariños e o Instituto Tecnolóxico para o Control do Medio Mariño de Galicia, elaboraron un informe relativo á situación actual das zonas de produción de moluscos en distintas rías. Moi poucas melloraron a súa situación, outras non sofren variación e as máis empeoraron. Os casos máis graves corresponden á ría de Ferrol e á de Ares-Betanzos-Pontedeume.

As medidas de eliminación da contaminación bacteriolóxica non funcionan na depuradora de Pontedeume, a cal está considerada fóra de uso pola consellaría de Medio Ambiente. Deste xeito todas as augas residuais procedentes dos concellos de Cabanas e Pontedeume son vertidas á ría sen depuración bacteriolóxica. A estas emisións hai que engadir as augas contaminadas do río Eume e, nun futuro inmediato, as que proveñan do lago artificial d’As Pontes. Un delito medioambiental que repercute negativamente na riqueza, tanto económica como paisaxística, da nosa ría debería ser motivo de preocupación para os gobernos. Non é así e de momento non está prevista ningunha actuación para resolver o caso concreto da depuradora de Pontedeume.

A asociación de pais planea basearse nun informe no que a Xunta prohibiu destinar o campo do instituto a lugar de aparcadoiro

A asociación de nais e pais (ANPA) do IES Fraga do Eume, tras a asemblea xeral extraordinaria celebrada o pasado martes, estudará a posibilidade de acudir aos tribunais para tratar de evitar que o campo de fútbol anexo ao instituto destínese a lugar de aparcadoiro de vehículos durante as vacacións escolares dos alumnos do centro.

O colectivo de pais explica que buscará asesoramento xurídico en base ao informe xurídico realizado pola Xunta no ano 2001, cando o Goberno autonómico denegou o permiso ao Concello de Pontedeume para habilitar o terreo deportivo como parking. Para esta decisión baseouse nun documento dos seus servizos xurídicos que reflectía que esta parcela foi cedida á Consellería de Educación para uso exclusivo do centro escolar, co obxectivo de dotar a este dun espazo no que desenvolver actividades deportivas.

O informe realizado polos servizos xurídicos do Goberno galego especificaba tamén que calquera outro fin vulneraría as condicións para as que foi cedido.

Será nesta premisa na que os pais basearanse para tratar de evitar que o terreo de xogo dos alumnos do Fraga do Eume convértase nunha zona de aparcadoiro durante os meses de verán e, ademais, que se estenda este uso ao resto do ano, tal e como temen.

A asociación de pais quere deixar claro que non é “allea” aos problemas de aparcadoiro que hai na vila pero explican que se achegaron alternativas ao Concello para a utilización de espazos xa asfaltados nas contornas escolares que, asegura, “non se están valorando”. O ANPA propón a posibilidade de chegar a acordos con Autoestradas do Atlántico para crear aparcadoiros e estudar a recolocación da gasolineira que hai no municipio, co obxectivo de recuperar o espazo que ocupa para uso público e, ata, “como posible aparcadoiro”.

Durante a celebración da asemblea tamén se acordou recorrer a “todas as instancias” e solicitar “todos os apoios posibles” para que se manteña o campo de fútbol para espazo de lecer e deporte para os nenos e mozos do municipio.

O Goberno local que rexe o alcalde, Gabriel Torrente (PP), anunciou a finais do mes de maio que a Xunta autorizoulle para destinar o terreo a lugar de aparcadoiro, decisión que suscitou un forte rexeitou entre a comunidade educativa. O rexedor eumés e o secretario xeral de Educación, José Luís Vázquez, tras reunirse o luns, decidiron chegar a un acordo co consello escolar. La Opinión