Hoxe en día a xeralización do sistema de crédito, o endeudamiento dos cidadáns, está cambiando moitas cousas. Baséase no bombardeo desde os medios de propaganda do capital, a sensación de que "todo vai ben" e que é o momento de endebedarse para consumir máis e máis (un coche novo cada dous ou tres anos, unha segunda residencia, unha pantalla de plasma...). Con esta medida conseguiron que 4 millóns de persoas no estado español métanse nunha dinámica de débedas a longo prazo que pode cambiar as súas vidas para sempre.

O prezo dese suposto "vivir ben" é verse envolvidos nunha vida sometida. Con hipotecas a 30 anos non podes permitirche o luxo de quedarte no paro. Non podes permitirte que che boten do teu lugar de traballo por non deixar que te pisen ou por pedir mellores condicións, hai que roer ao xefe por moi cabrón que sexa e aínda que non pagen as horas extras hai que facelas sen rechistar. Ao contrario, pisarás aos teus compañeiros e farás o que estea nas túas mans por seguir cobrando a fin de mes o diñeiro suficiente para pagar as tuas hipotecas. A fin e ao cabo, cres que tes unha casa, un piso, un coche... aínda que a realidade é que son propiedade do banco ata que non termines de pagar o último prazo.

Metémosnos de cheo nunha época que recorda demasiado ao feudalismo, pero agora as terras son substituídas polas vivendas cedidas polos bancos para noso goce a cambio dun bo interese. ¿Alguén ten oido falar de hipotecas de 120 anos que hai nos EEUU ou XAPÓN?. Xa hai hipotecas de 50 anos en España. perdemos o sentido da realidade. Parece que non sabemos a que estamos xogando. Vivimos no mundo dos escravos felices. Realmente non estamos pagando outra cousa que alugueres con opción final de adquisición, pero cuns enormes gastos de xestión e pouca flexibilidade para a movilidade xeográfica.

Aínda que a vivenda sempre foi motivo de especulación, non é ata preto do ano 2000 cando o seu valor disparouse. E así nos vai: xa construímos case toda a costa mediterránea (o 19% de toda a costa española segundo GreenPeace), agora tócalle ao norte do pais, e a Galicia que todos coñecemos empeza a dar cantos de sirena. Constrúese moito, máis que nunca e de calquera xeito, non existe urbanismo nin ordenación do territorio, senón unha despiadada depredación, unha autentica xungla de especuladores protexidos polos políticos en busca dunha boa tallada. E o peor é que moitas destas novas vivendas apenas serán habitadas. Isto é o triste. Son construídas directamente para especular.

Pero é doado ver que se achega unha crise neste tema. Todo o que sobe ten que baixar. O valor real dos terreos e dos pisos é o valor catastral, que ven ser ata a cuarta parte do valor polo que se están vendendo algúns pisos. Véndennos fume. Moita xente cre que o pisito que hoxe compra a 50 millóns poderalo vender a 80 e o que compres a 80 a 100... é como unha lotería na que todos gañan... ata que ninguén che compre o tua casiña e entón terala que comer. Quen pode xustificar prezos de pisos en Pontedeume de ata 65 millóns de pesetas, a estes niveis que economias poden acceder aos mesmos, realmente algún especulador pode pensar en vender ese piso dentro dun tempo a 85 ó 100 millóns. ¿Onde está o limite cando os soldos estiveron practicamente conxelados os últimos 5 anos?. ¿É que ninguén ve que nas duas decadas anteriores os tipos de interes baixaron dende niveis do 20% ata o 2%, e eso levou a que as hipotecas do pasado se fixesen asumibles? agora a situación e xustamente a inversa, polo tanto a situación é moi perigosa.

Evidentemente a crise está aquí, por unha banda pola brutal elevación do custo das vivendas pero por outro por unha astuta política de caza de incautos con hipotecas astronómicas, agora atados á inminente subida dos tipos de interese e do índice Euríbor polo que se calcula o valor dos créditos. Vemos que por culpa da comatosa situación da economía norteamericana desde a Reserva Federal, deféndense subindo os tipos de interese. Con iso tratan de facer máis atractiva a súa moeda facendo que o interese xerado por ter dólares creza. Europa para contrarrestar ten que facer o mesmo cos tipos que regulan o Euro, entrando por iso nunha etapa alcista.

Isto a nivel familiar ou persoal tradúcese en que o diñeiro que tes no banco xera máis interese (ainda que realmente pouco aforro e liquidez existe neste pais), pero que á vez, se lle debes diñeiro ao banco este interese aumentará. E como temos case 2,5 millóns de hipotecas, pois o dilema está aí. É que se isto de hipotecarse segue así, a cousa vai irlle moi mal a moita xente. Vemos xa mesmo como aumentan os deshaucios a persoas que non se poden permitir seguir pagando estes prezos, e o nivel de morosidad esta aumentando alarmantemente, EE.UU deu xa o primeiro sinal, aqui de momentos os politicos seguen empeñados en engañar decindo que nos estamos lexos desa situación. Quizás pronto vexamos o verdade lado inhumano do sistema.

Os tipos de interese non van baixar. Estamos xa en tipo do 4.1% . E como o dólar caia, a cousa vai ir a peor. Non será unha crise pasaxeira, senón permanente. Xa veremos se iso de que "cada cal sáquese as castañas do lume" é verdade. A solidariedade comunitaria está baixo mínimos neste sistema deshumanizado e individualista.

Aferrense a algo firme que a tormenta se aveciña.